• 3 اردیبهشت 1403
ناسا در پی حفاری بر روی ماه: چالش های این اقدامات چیست؟
زمان مطالعه: 3 دقیقه

کاوش در بخش های بیرونی منظومه شمسی و فراتر از آن اغلب موضوع داستان ها و فیلم های سینمایی علمی تخیلی است. کاوش در فضا یک موضوع رایج در این ژانر است، و میلیون‌ها خواننده و بیننده به طور منظم به سراغ عناوین جدید در این زمینه می‌روند .به گزارش SFWA فقط حدود ۲۱ درصد از جمعیت ایالات متحده خواننده داستان های علمی تخیلی هستند.

اما موضوعی که در حماسه های معمول اکتشافات فضایی کمتر مورد توجه قرار می گیرد، تمام تلاش ها و پیش نیاز های است که برای رسیدن به این آینده دور لازم داریم. برای ایجاد دنیایی که در آن انسان‌ها از کهکشان عبور کرده و با خیال راحت در سیارات دور فرود می‌آیند، ابتدا باید محیط اطراف خود را در منظومه شمسی فتح کنیم. جابجایی هر نوع سازه  نیاز به استفاده گسترده از منابع دارد و پرش بین سیارات یا منظومه های ستاره ای مستلزم دسترسی به منابع بیشتر و استفاده کارآمدتر از آن است. برای دستیابی به این هدف، یافتن چاره های مؤثر برای  بهره برداری از این منابع در میدان های عملیاتی ضروری است.

این به معنای یافتن و استفاده از منابع انرژی و همچنین ابزاری پایدار برای ایجاد مواد غذایی و آب ضروری است. استخراج معادن روی ماه می تواند به عنوان اولین گام به سوی این آینده انسانی عمل کند، و ناسا علاقه خود را برای این تحول در سال های آینده  ابراز کرده است. با این حال، استخراج روی ماه، یا هر منطقه فرازمینی دیگر خارج از سیاره خانمان، به این سادگی که به نظر می رسد نیست. برخی موانع منحصر به فرد بر سر راه قرار دارند که هیچ ارتباطی با مسافت یا کمبود  اکسیژن در فضای خالی بالای سرمان ندارند.

کاوشگر InSight با پیامی غم انگیز ماموریت خود بر روی مریخ را به پایان رساند
> > >

کمبود پیشرفت های تکنولوژیکی

img03 - ناسا در پی حفاری بر روی ماه: چالش های این اقدامات چیست؟

اولین مانعی که ما انسان ها، که به دنبال گسترش حضور خود در منظومه شمسی هستیم، با آن روبرو می شویم در فناوری نهفته است. به گفته ناسا  حدود هفت ماه طول می کشد تا از بتوانیم از سطح سیاره خود به مریخ سفر کنیم. Thrillist خاطرنشان می کند که سفر به ماه فقط به یک سفر سه روزه نیاز دارد، در حالی که اکتشاف به سیاره مشتری یا زحل (اجرامی که پشت مریخ قرار دارند) به ترتیب به یک سفر طولانی، شش یا هفت ساله نیاز دارند.

متاسفانه در سطح فنی، ابزار فعلی در اختیار ما انسان ها برای پرتاب ماهواره ها و انسان ها به سوی این اجسام فضایی دور دست، فقط به پرتاب کردن محدود می شود یعنی فقط میتوانیم این چیز ها را به فضا بفرستیم. به منظور امکان پذیرتر کردن سفر فضایی برای کاوشگران انسانی، ما باید یک سیستم پیشرانه ایجاد کنیم که بتواند به طور مداوم پرواز نیرومند را به فضاپیما ارائه دهد، یا حداقل توانایی افزایش مداوم سرعت پرواز را داشته باشد، نه اینکه صرفاً به سرعت پرتاب اولیه تکیه کند تا سازه را به مقصد نهایی خود حمل کنید.

این به معنای ترکیبی از دو واقعیت متمایز است، اول اینکه انسان ها باید یک وسیله محرکه کاملاً جدید ایجاد کنند، که به فضای ذخیره سازی و جرم بسیار کمتری نیاز داشته باشد که بدون شک ایده ای انقلابی است. و دوم، ما باید توانایی پرواز بین سیارات و سوخت گیری در طول این سفر طولانی را توسعه دهیم. بنابراین، پیشرفت فناوری که از افزایش سفرهای فضایی پشتیبانی می‌کند، هم نیازمند استعمار و هم  توانایی استخراج منابع معدنی از سطوح سیارات و قمرهای همسایه است.در واقع برای حمایت از این تلاش ها ما انسان ها، نیازمند به سکونت مداوم در جهان های جدید هستیم.

تصویر کاوشگر استقامت گرفته شده توسط هلیکوپتر نبوغ
> > >

به زبان ساده تر برای تصرف منطقه ب باید ابتدا افرادی را به منطقه الف بفرستیم تا در آنجا پایگاهی بسازند، و شرایط را برای سفر ما به منطقه ب فراهم کنند که در حین صفر خود، برای تجدید تدراکات و سوخت گیری در منطقه الف متوقف شویم.

مشکلاتی فراتر از فناوری، تفرقه های بشری

Space Exploration 41219 1074x636 1 - ناسا در پی حفاری بر روی ماه: چالش های این اقدامات چیست؟

مانع دومی که بر سر راه استخراج منابع فرازمینی توسط انسان ها قرار دارد از خود ما سرچشمه می گیرد.. در طول جنگ سرد، تلاش های زیادی توسط ایالات متحده و اتحاد جماهیر شوروی برای کشف سیارات دوردست و ماه انجام شد. سیاست اکتشاف فضایی پیچیده است، اما کافی است بگوییم، رهبران جهان در سراسر جهان به سرعت نگران گسترش احتمالی درگیری ها، فراتر از مرزهای سیاره ما شدند.

از یک سو جنگ در فضای بیرون زمین جان انسان ها را در معرض خطر جدی قرار می دهد، خطری که بیشتر از جنگ های داخل زمین نیز هست. اما یکی از ابعاد طبیعی این نوع درگیری، توانایی پرتاب مهمات به طور مستقیم بر روی کشورهای جنگنده است،که طی فرایند سیاره را خواهد درید. به گفته سازمان ملل متحد، در نتیجه، بیش از 100 کشور از جمله ایالات متحده و روسیه توافقنامه‌ای را امضا کرده‌اند که ادعای حاکمیت در فضای فراتر از قلمرو فیزیکی سیاره زمین را برای یک کشور ممنوع می‌کند.

اما یک مطالبه ذاتی برای ادعاهای حاکمیتی وجود دارد که باید برای سکونت در ماه و جاهای دیگر مطرح شود. عمل ساختن هر چیزی، به شکلی سطح مشخصی از مالکیت را بر یک قلمرو اعمال می کند، و به عنوان یک نتیجه فرعی طبیعی، برای حفاری مواد معدنی، انسان باید ادعا کند که فضایی از ماه، سیارات و اجسام فضایی دیگر، متعلق به اوست و شروع به ساختن جامعه ای کند که از این تلاش ها حمایت می کند.

هلیکوپتر Ingenuity به زودی بر روی مریخ به پرواز در می آید
> > >

بنابراین، اگر می‌خواهیم حضور خود را فراتر از سطح زمین گسترش دهیم، باید تلاشی هماهنگ، بدون تفرقه های بشری، برای کشف بخش‌های وسیع منظومه شمسی صورت بپذیرد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *